Yanlışlıkla kocamın telefonunu aldım ve kayınvalidemden gelen bir aramayı cevapladım.

İleri

Foto Galeri Haberin Devamı

: Benim adım Maria. Hayata ilk adımımı attığım andan itibaren, hesaplardan ve gizli amaçlardan uzak, sade bir aşk hayal ettim hep. Hayatım, anne babamın koruması altında huzurlu ve güvende geçti. Bana zenginlik verecek bir erkeğe hiç ihtiyacım olmadı; sadece yaslanabileceğim sağlam bir omuz ve güvenebileceğim dürüst bir kalp istedim. Ve sonra Luis ortaya çıktı; aşk ve ihanet kavramımı tamamen değiştiren, ama sonunda kendi değerimi keşfetmeme de yardımcı olan adam. Onunla en yakın arkadaşımın doğum günü partisinde tanıştım. Gürültünün, müziğin ve canlı sohbetin ortasında, odanın bir köşesinde sessizce duruyordu. Sade beyaz bir gömlek, nazik bir gülümseme ve çölde taze su kaynağı gibi içimi delen bir bakış. Zaten kendini beğenmiş ve yüzeysel erkeklerden bıkmış olan kalbim anında yumuşadı. İlk defa, başka biri gibi davranma ihtiyacı hissetmedim. Sadece kendim olmak ve onun beni olduğum gibi sevmesini istedim. Arkadaşlarımın tavsiyelerini görmezden gelerek, ilk adımı atan ben oldum. “Kadınlar bu kadar doğrudan olmamalı; her zaman kaybederler,” dediler. Ama dinlemedim. Aşk bir savaş ya da pazarlık değildir. Sevmek ve bu sevgiyi hesap yapmadan, tam bir samimiyetle ifade etmek istedim. İlişkimiz böyle başladı: benim girişimimle doğdu, ama ikimizin de dürüstlüğüyle beslendi. Ailem varlıklıydı; anne babam iş hayatındaydı ve hiçbir zaman hiçbir şeyden yoksun kalmadım. Luis’in ailesi ise tam tersine, sadeydi: emekli kamu çalışanı anne baba ve üniversitede okuyan küçük bir erkek kardeş. Bu fark benim için hiç önemli olmadı. Onun sevgisine inanıyordum; birlikte mücadele ettiğimiz sürece her zorluğun üstesinden gelebileceğimize inanıyordum. Geceleri, beni Mexico City sokaklarında eve kadar yürütürken elimi sıkıca tutar ve bana şefkatle bakardı. Onun, hayatım boyunca özlediğim huzurlu sığınak olduğunu düşünüyordum.

: “Yanlışlıkla kocamın telefonunu aldım ve kayınvalidemin aramasını açtım. Ondan duyduğum sadece üç kelime, hemen boşanmaya karar vermeme yetti. Çünkü asla hayal bile edemeyeceğim korkunç bir gerçeği ortaya çıkarmıştı.” Benim adım María. Hayatla yeni yeni yüzleşmeye başladığım zamanlardan beri hep sade bir aşkın hayalini kurdum. Hesapsız, çıkarsız, temiz bir aşkın. Ailem sayesinde hayatım sakin ve korunaklı geçmişti. Bana zenginlik verecek bir erkeğe hiçbir zaman ihtiyacım olmadı. Tek istediğim, yaslanabileceğim sağlam bir omuz ve güvenebileceğim dürüst bir kalpti. Sonra Luis çıktı karşıma. Aşka ve ihanete dair bütün düşüncelerimi değiştiren adam. Ama sonunda bana kendi değerimi de fark ettiren kişi oldu. Onunla en yakın arkadaşımın doğum günü partisinde tanıştım. Gürültünün, müziğin ve neşeli sohbetlerin ortasında, salonun bir köşesinde sessizce duruyordu. Üzerinde sade beyaz bir gömlek vardı. Nazik bir gülümsemesi ve çölün ortasında serin bir kaynak suyu gibi içime işleyen bir bakışı vardı. Gösterişli ve yüzeysel erkeklerden yorulmuş kalbim o anda yumuşadı. İlk kez başka biri gibi davranma ihtiyacı hissetmedim. Sadece kendim olmak ve onun beni öyle sevmesini istedim. Arkadaşlarımın uyarılarını dinlemeden ilk adımı atan ben oldum. “Kadınlar bu kadar açık olmamalı, sonra kaybeden onlar olur,” diyorlardı. Ama onları dinlemedim. Aşk bir savaş ya da pazarlık değildi. Ben sevmek ve sevgimi tüm samimiyetimle göstermek istiyordum. Hesapsızca. İlişkimiz böyle başladı: benim cesaretimle doğdu, ikimizin dürüstlüğüyle büyüdü. Benim ailem varlıklıydı. Annemle babam ticaretle uğraşırdı ve hiçbir zaman yokluk çekmemiştim. Luis’in ailesi ise daha sade bir aileydi. Anne babası devlet kurumlarından emekli olmuştu, küçük kardeşi de üniversitede okuyordu. Bu fark benim için hiçbir zaman önemli olmadı. Onun sevgisine inanıyordum. Birlikte mücadele ettiğimiz sürece her zorluğu aşabileceğimizi düşünüyordum. Geceleri beni İstanbul sokaklarında eve bırakırken elimi sıkıca tutar, bana şefkatle bakardı. Hayatım boyunca beklediğim huzurlu limanın o olduğunu sanmıştım. Üç yıl sonra evlenmeye karar verdik. Düğünden kısa bir süre önce annem beni odasına çağırdı ve bana bir banka kartı uzattı. “María,” dedi ciddi bir sesle, “bu kartta senin için biriktirdiğim 500 bin lira var. Bir gün başına bir şey gelirse, elinde bir çıkış yolu olsun. Ama bunu kocana söyleme.” Ben gülümsedim. Annemin gereğinden fazla endişelendiğini düşünüyordum. O gece her şeyi Luis’e anlattım. Çünkü aramızda hiçbir sır olmaması gerektiğine inanıyordum. Luis beni sıkıca kucakladı. Sesi titriyordu, sanki çok duygulanmış gibiydi. “Aşkım, bana karşı fazla iyisin. Seni asla hayal kırıklığına uğratmayacağım. Annenin ve senin benim için yaptıklarınızı asla unutmayacağım.” Ona inandım. Bu sözlerin, özenle hazırlanmış bir planın maskesi olduğunu hiç düşünmedim. Düğünden birkaç gün sonra kayınvalidem, yeni evli çifte destek olmak istediğini söyleyerek bizim yanımıza taşındı. Başta bunu memnuniyetle kabul ettim. Ama zamanla tuhaf şeyler fark etmeye başladım. Sürekli maaşımı, birikimlerimi soruyordu. Bir kadının “ileride bir şey olursa” parayı iyi yönetmeyi bilmesi gerektiğini tekrar edip duruyordu. Gözleri hep üzerimdeydi, bana güvenmiyormuş gibi bakıyordu. Ben sustum, dayandım. Gelin olmak böyle bir şey sanıyordum. Farkında olmadan kendi evimde kontrol ediliyor gibi hissetmeye başladım. İstediğim gibi para harcayamıyor, sürekli izleniyordum. Gerçek, acımasız bir şekilde ortaya çıktı. Bir sabah işe yetişmek için aceleyle evden çıktım ve yanlışlıkla Luis’in telefonunu aldım. Yoldayken telefon titredi. Ekranda “Annem” yazıyordu. Hiç düşünmeden açtım. Daha ben tek kelime edemeden, kayınvalidemin sesi telaşlı ve gergin bir şekilde duyuldu…

Haberin Devamı

Yorumlar

Yorumlar (Yorum Yapılmamış)

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz? Cevabı iptal etmek için tıklayın.

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.