Kızım, bütün gün çocuğuna bakmama rağmen

İleri

Foto Galeri Haberin Devamı

: Kızım, bütün gün çocuğuna bakmama rağmen buzdolabındaki yiyeceklere dokunmamı bile yasakladı: İşte o zaman ona asla unutamayacağı gerçek bir ders vermeye karar verdim. ????Kızımın bir oğlu olduğunda çok sevindim. Ama bu sevinç hızla endişeye dönüştü: Sürekli yanında olmasını gerektiren zorlu bir işi vardı ve uygun bir doğum izni alamıyordu. Bebeği bakımsız bırakamazdım – memnuniyetle yardım etmeyi kabul ettim. Her gün sabah sekizde evine gelir ve akşama kadar bebekle kalırdım. Onu yıkar, besler, uyutur, çamaşır yıkar, ütü masası en iyi arkadaşım olurdu ve günlük yürüyüşler – bir ritüel. Her şey her zamanki gibi devam etti, ta ki bir gün her şey değişene kadar. O gün, uzun bir yürüyüşten sonra yorgun bir şeyler atıştırmaya karar verdim. Buzdolabını açtım, biraz peynir ve bir elma aldım. Ama sonra kızımdan beklenmedik bir şey duydum: — Buzdolabından yiyecek almaya cesaret etme. Bunların hepsi bizim paramızla satın alındı. Şaşkına döndüm. — Ama ben her gün, bütün gün buradayım… Aç mı kalmam gerekiyor? — Kendi yemeğini al ve yanında getir. Biz bir kafeterya değiliz, — diye soğuk bir şekilde cevapladı ve odasına gitti. O anda kızımın bencil büyüdüğünü ve yardımımı hiç takdir etmediğini fark ettim. Bu yüzden ona asla unutamayacağı gerçek bir ders vermeye karar verdim. Umarım doğru olanı yapmışımdır… Düşüncelerimi ve hislerimi fotoğrafın altındaki yazıda anlattım

: Doğum sonrası annelik, bir kadının hayatındaki en büyük dönüm noktalarından biridir. Bu süreçte hem bedenen hem de ruhen yorulan anneler için en büyük destekçiler genellikle kendi anneleridir. Onlar, torunlarına bakarak, yemek yaparak veya ev işlerine yardım ederek yeni anneye nefes alacak bir alan açarlar. Bu destek, bazen o kadar doğal bir hal alır ki, hem veren hem de alan için görünmez bir hizmete dönüşebilir. Fakat annelik, bir anne ve kızı arasındaki sevgi bağını her zaman daha da güçlendirse de, bazen bu bağın hassas dengesini sarsan durumlar da yaşanabilir. Özellikle genç neslin yoğun ve hızlı tempolu yaşamı, deneyimli anne-babanın fedakarlıklarını gözden kaçırmasına neden olabilir. Bir anne için torununa bakmak, sınırsız bir sevginin ve fedakarlığın ifadesiyken, bu durumun bir “görev” veya “zorunluluk” olarak görülmesi, derin bir hayal kırıklığına yol açabilir. Bir annenin en büyük arzusu, ne kadar yorucu olursa olsun, çocuğuna ve torununa yardım edebilmektir. Ancak bu yardım, saygı ve şükranla karşılanmadığında, bir anne için hizmetçi gibi hissetmeye başlamak kaçınılmazdır. Sevgi, her zaman en büyük hediyedir. Ancak bu hediyenin değerini bilmek, ona karşı saygılı olmak ve fedakarlıkları fark etmek de bir o kadar önemlidir. Bir anne ve büyükanne olarak, en çok ihtiyacımız olan şey, paha biçilemez hizmetlerimizin karşılığında bir “teşekkür” ve “sevgiyle sarılma”dır. Aksi takdirde, en derin sevgi bile zamanla bir siteme, bir hayal kırıklığına dönüşebilir. Çünkü anneler, hizmetçi değildir. Onlar, hayatlarını çocuklarına ve torunlarına adamış, en büyük saygıyı ve sevgiyi hak eden kahramanlardır.

Haberin Devamı

Yorumlar

Yorumlar (Yorum Yapılmamış)

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz? Cevabı iptal etmek için tıklayın.

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

Kızım, bütün gün çocuğuna bakmama rağmen

Yorumlar

Yorumlar (Yorum Yapılmamış)

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz? Cevabı iptal etmek için tıklayın.

Benzer Galeriler

İlginizi çekebilir

Gülistan Doku dosyasında