Düğünümde Büyükannemin Gelinliğini Giymek İstedim

İleri

Foto Galeri Haberin Devamı

: Beni büyüten kişi büyükannemdi. Annemi beş yaşındayken kaybettim. Babamı ise hiç tanımadım. Bana anlatılan hikâyeye göre, annem bana hamileyken babam onları terk etmiş ve bir daha geri dönmemişti. Büyükannem bu konuyu her açtığımda gözlerini kaçırır, “Bazı insanlar sorumluluktan kaçar, derdi. Ben de daha fazla kurcalamazdım. Çünkü hayatımda eksik olan bir şey yoktu. Büyükannem vardı. Hem anne hem baba oldu bana. Okul gösterilerimde en ön sırada oturdu, hastalandığımda başucumda sabahladı, üniversiteyi kazandığım gün gözyaşlarını gizlemeye çalıştı. Büyüyüp başka bir şehre taşındığımda bile her hafta sonu yanına gittim. Küçük mutfağında çay içer, geçmişten konuşurduk. Erkek arkadaşım evlenme teklif ettiğinde ilk aradığım kişi oydu. Telefonda ağladığını hâlâ hatırlıyorum. “Dedeni bugün daha çok özledim,” demişti. “Sen gelin olurken yanında olmayı çok istiyorduk.” Ama o günü göremedi. Düğüne birkaç ay kala kalp yetmezliğinden vefat etti. Hayatımda ilk kez gerçekten yalnız hissettim. Sanki köklerim sökülmüştü. Cenazeden sonra evini toplamak için tekrar gittim. Dolabını açtığımda naftalin kokusu yüzüme çarptı. En arka köşede özenle saklanmış bir bohça vardı. Açtığımda gelinliğini gördüm. Dantelleri sararmıştı ama hálá zarifti. Parmaklarımı kumaşın üzerinde gezdirirken onu genç bir gelin olarak hayal ettim. O an karar verdim. Düğünümde onun gelinliğini giyecektim. Terziye götürmek yerine küçük düzeltmeleri kendim yapmaya niyetlendim. Onunla aramdaki bağı hissetmek istiyordum. Salondaki masaya gelinliği serdim, astarını dikkatlice incelemeye başladım. Tam İğneyi geçirecekken parmağıma sert bir çıkıntı takıldı. Kumaşın içinde bir şey vardı. Kalbim hızlandı. Astarın iç kısmında neredeyse görünmeyecek kadar ustaca dikilmiş küçük bir cep fark ettim. İnce makasia İpliği söktüm. İçinden katlanmış bir kâğıt çıktı. El yazısını görür görmez dizlerim titredi. Bu onun yazısıydı. Derin bir nefes alıp mektubu açtım. “Sevgili torunum,” diye başlıyordu. “Bu mektubu bir gün bulacağını biliyordum. Sana yıllarca sakladığım bir sır var. Gerçeği öğrenmeye hakkın var. Söylediğim yalan için beni affet-sandığın kişi değilim.” Gözlerim satırların üzerinde kaydı. Büyükannem, annemin ölümünün bana anlatıldığı gibi olmadığını yazıyordu. Annem bir trafik kazasında değil, uzun süredir mücadele ettiği bir hastalık nedeniyle hayatını kaybetmişti. Hastalığını benden saklamışlardı çünkü çocuk kalbimin bunu kaldıramayacağını düşünmüşlerdi.

: Ama asi sarsı olan babamla ligilyd Babam annermi turkeimmäi Tam torsino, annom hastalandığında yarında kalırım, hastane koridorlarında satahlarışı. Bon doğduktan sonra da buimle yaşarını. Ancak annemin ölümünden sonra büyük bir yılkem yaşamıs puikolojik olarak çökmüştü. Büyükannem, beni istikranu bir hayatın içine çekmemek için bataamı uzaklaşımaya karar vermişti. Onu kötü tari olarale anlatmasının sebebi buydu “Baban seni hic Lork elned” diyordu mektupita “Onu uzaklaştıran bendien. Çünkü soni konurmiak istedins Belki hala yaptım. Ama u seni her zaman seedi Mektubun sonunda bir adres ve bir nim vard < Babamın oc Gözyaşlanm käğón üzerine damladı. Allarca içimde Laydığım boşluk bir anda yoki değiştirmiş Öfke sagluntil özlem. Hepsi birbirine katlı Büyükannemo kumali muyden? Yokia bení korumak için yaplığı fedakarlığı mi görmeliydim? O gece uyuyarriadim. Sabah olduğunda karanmi vermişdim. Admse gittim. Kapy urla yasi, yorgun bakışlı tor adam adı Gözden gozlen bonmiklerle aynmydı kamu de bir an konuşamadik Sonta librok bir seste adirne söyledim Adamın yurü çözüldü Gözleri doldu Villandir bu ani bekledim” dedi. Saallerce konuştuk. Fotoğraflar gösterdi. Annenin hamilelik dönemine ail görüntület doğduğum gün pokilmiş bir kans. Kucağırıda ben luluyordu. Terk edilmiş bir çocuk değildim. Sevilmiştim Büyükanının yalan söylermişli, evel. Ama a yalanın içinde karku ve koruma vara. Yanlış bir katar vermişli betki ama niyeti sevgiydi Dügün günü geldiğinde büyükannemin gelinliğini gydım. Aynaya baktığımda yalnız olmadığımı hinellim Yanımda coum halrasu kalbimde annemin sevgisi ve salonda suracia oturan babam vardi Nikah memunu soruyu sorduğunda gözlerim doldu. Çünkü artık geçmeyen be sur değildi. Ekuk bar hikaye değildi Tönem bitinco babas yanıma geid Annen seni böyle görmek isterdi, dedi O an anladım Bazen bui korumak için söylenen yalanlar yıllar sonra gerçeğin kapısını açar Önemli olan o kapıyı cesaretle aralarnaklın Ben o kapyraçtım Vo o gün sadece evlenmedim-alertın yanım kalan hikayesini tamamladım kağıdın üzerine damladı Villarca içimde tapdiğen boşluk bir anda şekil değiştirmişli Ölku, şaşunlük Olem. Hepsi birbirine kansı. Büyükannerme hizrtsali maydım? Yaksa beni korumak için yaptığı fedakarlığım görməliyden? O gece uyuyamadım. Sabah olduğunda karanmı vermişdim

Haberin Devamı

Yorumlar

Yorumlar (Yorum Yapılmamış)

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz? Cevabı iptal etmek için tıklayın.

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.