Savaş Pilotu Uçakta Yardım Etti

İleri

Foto Galeri Haberin Devamı

: Bölüm 1: Her Şey Değişmeden Önceki Sessizlik Sıradan bir Salı sabahıydı ve İstanbul yavaş yavaş canlanıyordu. Başka bir yoğun gün başlarken yolcu kalabalığı terminalleri doldurmuştu. Bu kalabalığın arasında, Londra’ya gidecek uçağa binmek üzere İstanbul Havalimanı’nda bekleyen Meryem Demir vardı. Sıradan bir yolcu gibi görünüyordu; üzerinde sade yeşil bir kazak ve kot pantolon vardı, elinde küçük bir çanta taşıyordu ve yolcu denizi içinde kolayca kayboluyordu. Ancak bu sıradan görünümün altında, sessizce taşıdığı ve geride bırakmaya çalıştığı bir geçmiş gizliydi. Pencere kenarındaki 8A koltuğuna yerleştiğinde, Meryem gözlerini kapattı ve dışarıda ısınan motorların düzenli uğultusunu dinledi. Kabin memurları, uçuşu rutin ve güvenli hissettiren o tanıdık ritimle koridorda sakince hareket ediyor, emniyet kemerlerini kontrol ediyor ve içecek ikram ediyordu. Bazı anıların yeniden su yüzüne çıkmasını engellemeye çalışarak yavaşça nefes aldı. Bir zamanlar, hataların cana mal olabileceği görevlerden sorumlu bir savaş pilotuydu. O hayattan uzaklaşmıştı ama anıları hâlâ zihninde yankılanıyordu. Bölüm 2: Ani Bir Anons Tam hafif bir uykuya dalmak üzereyken hoparlörden bir ses duyuldu: “Hanımefendiler ve beyefendiler, kaptanınız konuşuyor. Eğer aramızda savaş pilotu eğitimi almış birisi varsa, lütfen derhal kendisini belli etsin.” Anons, Meryem’i tamamen uyandırdı. Savaş pilotu mu? Ticari bir uçakta mı? Etrafındaki yolcular şaşkınlık içinde donakaldı, sohbetler bir anda kesildi. Bazıları birbirlerine gergin bir şekilde bakıyordu. Meryem, göğsünde tanıdık bir gerginliğin düğümlendiğini hissetti. Yıllarını havadaki acil durumlara müdahale ederek geçirmişti. Ancak o hayatın artık bittiği varsayılıyordu. Kendi kendine bir daha asla o dünyaya adım atmayacağına dair söz vermişti. Yine de, yüzlerindeki aciliyet belli olan kabin memurları koridorlarda hızla ilerlemeye başladığında, Meryem bir şeylerin feci şekilde ters gittiğini anladı.

: Bölüm 1: Her Şey Değişmeden Önceki Sessizlik Sıradan bir Salı sabahıydı ve İstanbul yavaş yavaş canlanıyordu. Başka bir yoğun gün başlarken yolcu kalabalığı terminalleri doldurmuştu. Bu kalabalığın arasında, Londra’ya gidecek uçağa binmek üzere İstanbul Havalimanı’nda bekleyen Meryem Demir vardı. Sıradan bir yolcu gibi görünüyordu; üzerinde sade yeşil bir kazak ve kot pantolon vardı, elinde küçük bir çanta taşıyordu ve yolcu denizi içinde kolayca kayboluyordu. Ancak bu sıradan görünümün altında, sessizce taşıdığı ve geride bırakmaya çalıştığı bir geçmiş gizliydi. Pencere kenarındaki 8A koltuğuna yerleştiğinde, Meryem gözlerini kapattı ve dışarıda ısınan motorların düzenli uğultusunu dinledi. Kabin memurları, uçuşu rutin ve güvenli hissettiren o tanıdık ritimle koridorda sakince hareket ediyor, emniyet kemerlerini kontrol ediyor ve içecek ikram ediyordu. Bazı anıların yeniden su yüzüne çıkmasını engellemeye çalışarak yavaşça nefes aldı. Bir zamanlar, hataların cana mal olabileceği görevlerden sorumlu bir savaş pilotuydu. O hayattan uzaklaşmıştı ama anıları hâlâ zihninde yankılanıyordu. Bölüm 2: Ani Bir Anons Tam hafif bir uykuya dalmak üzereyken hoparlörden bir ses duyuldu: “Hanımefendiler ve beyefendiler, kaptanınız konuşuyor. Eğer aramızda savaş pilotu eğitimi almış birisi varsa, lütfen derhal kendisini belli etsin.” Anons, Meryem’i tamamen uyandırdı. Savaş pilotu mu? Ticari bir uçakta mı? Etrafındaki yolcular şaşkınlık içinde donakaldı, sohbetler bir anda kesildi. Bazıları birbirlerine gergin bir şekilde bakıyordu. Meryem, göğsünde tanıdık bir gerginliğin düğümlendiğini hissetti. Yıllarını havadaki acil durumlara müdahale ederek geçirmişti. Ancak o hayatın artık bittiği varsayılıyordu. Kendi kendine bir daha asla o dünyaya adım atmayacağına dair söz vermişti. Yine de, yüzlerindeki aciliyet belli olan kabin memurları koridorlarda hızla ilerlemeye başladığında, Meryem bir şeylerin feci şekilde ters gittiğini anladı. Bölüm 3: Eski İçgüdüler Kabin memuru Meryem’in sırasının yanında durdu ve yolcuları süzdü. “Affedersiniz,” dedi endişeyle. “Kaptanımız, uçakta savaş pilotu deneyimi olan birinin olup olmadığını bilmek istiyor.” Meryem tereddüt etti. Aylardır sessizce yaşamaya, sıradan hayatın içinde kaybolmaya çalışıyordu. Ancak kabinde etrafındaki yabancıların endişeli yüzlerine bakınca, içinde bir şeylerin uyandığını hissetti. Ordudan ayrılabilirdi. Ama olduğu kişi olmaktan vazgeçemezdi. “Ben pilotum,” dedi yumuşak bir sesle. Görevli ona doğru eğildi. “Savaş pilotuyum. Türk Hava Kuvvetleri. F-16 uçurdum.” İnsanlar ona bakmak için döndükçe kabinde bir fısıltı yayıldı. O an artık sadece Meryem değildi. Yeniden Yüzbaşı Demir’di. Bölüm 4: Kokpite Giriş Uçağın önüne doğru yürürken tüm yolcular onu izliyordu. Kalp atışları hızlandı; adrenalin, çoktan söndüğünü sandığı bir kıvılcım gibi geri döndü. Kokpitin içinde durum gergindi. Kaptan ve ikinci pilot yorgun ve endişeli görünüyordu. “Uçuş sistemlerimizin bir kısmını kaybettik,” diye açıkladı kaptan. “Otomatik pilot yirmi dakika önce devreden çıktı. Şu an manuel uçuyoruz.” Radar ekranını işaret etti. Meryem öne doğru eğildi. Yakınlarda başka bir uçak uçuyordu; hem de çok yakında. “Bizi ne zamandır takip ediyor?” diye sordu sakince. “Yaklaşık on beş dakikadır. Transponder sinyali yok. İletişim yok. Hızımıza ve irtifamıza uyum sağlıyor.” Meryem bu düzeni hemen tanıdı. Bu bir tesadüf değildi. Kasıtlıydı. Bölüm 5: Gizli Bir Tehdit “Hava trafik kontrolü ile iletişime geçtiniz mi?” diye sordu. “Evet,” dedi kaptan. “Ama radarda göremiyorlar. Bizim sistemimizin arızalı olduğunu düşünüyorlar.” Meryem ekranı dikkatle inceledi. Uçağın konumu saldırgancaydı; tam olarak askeri önleme operasyonlarında kullanılan bir pozisyondu. “Görsel onay alalım,” dedi. “Dış kameraları aktif hale getirin.” Birkaç saniye sonra video görüntüsü ekrana geldi. Gökyüzünün karanlığına karşı, şık bir uçak kanatlarının yakınında süzülüyordu. “Bu ticari bir uçak değil,” dedi Meryem sessizce. “Ve kesinlikle dostane de değil.” Aniden telsizden parazitli bir ses yükseldi. “417 sefer sayılı uçuş, rotadan çıktınız,” dedi soğuk bir ses. “İletilen koordinatlara göre kendinizi ayarlayın.” Meryem mikrofonu kaptı. “Bu, tarifeli rotasında olan sivil bir uçaktır. Derhal kendinizi tanıtın.” Cevap hiç tereddütsüz geldi. “İtaat edin… yoksa sonuçlarına katlanırsınız.” Bölüm 6: Karşı Koyuş Saldırgan uçak aniden daha da yaklaşarak yolcu uçağının şiddetle sarsılmasına neden oldu. Panik dalgası tüm kabine yayıldı. “Bizi korkutmaya çalışıyorlar,” dedi Meryem. İkinci pilot dehşete düşmüş görünüyordu. “Onlardan daha hızlı gidemeyiz. Silahsızız.” Meryem’in zihni hızla çalışıyordu. “O zaman kaçmayacağız,” dedi kararlılıkla. Kaptana, “Tam manuel kontrol sende mi?” diye sordu. “Evet, ama daha önce hiç böyle bir şeyle karşılaşmadım.” “Ben karşılaştım.” İkinci pilot koltuğuna geçti. Bölüm 7: Manevra Gizemli uçak saldırgan geçişler yapmaya devam ediyordu. “Tepkilerimizi test ediyorlar,” diye açıkladı Meryem. “Biz her paniklediğimizde onlar kontrolü ele geçiriyor.” Telsizdeki tehditkâr ses tekrar duyuldu: “İtaat etmek için bir dakikanız var.” Meryem bunu görmezden geldi. Bunun yerine radarı dikkatle izledi. “Bizi tekrar geçmek üzereler,” dedi. “Geçtikleri anda, beklenmedik bir şekilde irtifa ve hız değiştireceğim.” Kaptan dehşetle baktı. “Bu uçak 300 yolcu taşıyor. Savaş uçağı manevraları yapamayız.” “Yapmayacağız,” diye cevap verdi Meryem sakince. “Sadece daha zekice uçacağız.” Bölüm 8: Kaçış Saldırgan uçak daha da yaklaştı. “Şimdi!” diye bağırdı Meryem. Kontrol kolunu ileri iterek uçağı sert bir şekilde alçalttı. Bu ani alçalış, kabindeki eşyaların uçuşmasına neden oldu. Düşman uçak onları tamamen ıskaladı ve önlerinden geçip gitti. Meryem hemen uçağı tekrar yukarı çekti ve rotayı değiştirdi. “Bu bize biraz zaman kazandırır,” dedi. “Ama geri gelecekler.” “Görünür olmamız lazım,” diye ekledi. Uçaktaki her transponderi ve sinyal sistemini aktif hale getirdi. “Bu, hava trafik kontrolünü alarma geçirecektir,” dedi kaptan. “Kesinlikle.” Bölüm 9: İkinci Bir Tehlike Aniden kokpit interkomu çaldı. “Kabin ekibinden Jale konuşuyor,” dedi bir kabin memuru aciliyetle. “Business class’taki iki yolcu şüpheli hareketler sergiliyor.” Meryem’in midesine bir ağrı girdi. Bu sadece dışarıdan gelen bir saldırı değildi. Uçaktaki birileri de işin içindeydi. “Hiçbir bölmeye girmelerine izin vermeyin,” diye emretti Meryem. “Onları yerlerinde tutun.” Kaptan şoke olmuştu. “Bu planlanmış bir şeydi.” Bölüm 10: Kabindeki Cesaret Yolcu kabininde, şüpheli adamlardan biri ayağa kalkıp bir silah çıkardığında kaos patlak verdi. “Sakin olun,” diye bağırdı adam. “Bu uçağın rotası değişiyor.” Ancak 24D koltuğundan iri yarı bir iş adamı aniden ayağa kalktı. “Hiç sanmıyorum,” dedi. Adama anında müdahale ederek onu yere yıktı ve silahın yerde kayıp gitmesini sağladı. Başka bir yolcu—emekli bir polis memuru—ikinci şüpheliyi yakaladı. Birkaç dakika içinde, sıradan yolcular tehdidi durdurmuştu. Kokpitte Meryem bir gurur dalgası hissetti. Bazen cesaret, hiç beklemediğiniz yerde ortaya çıkardı. Bölüm 11: Kişisel Bir Düşman Telsiz tekrar cızırdadı. “Yüzbaşı Demir… Gemide olduğunuzu biliyorum.” Meryem donakaldı. Sesi tanımıştı. “Viktor Klov,” diye fısıldadı. Eski bir düşman pilot. Bu rastgele bir saldırı değildi. Kişiseldi. Bölüm 12–14: Son Mücadele Viktor uçağı son bir saldırı pozisyonuna soktu. Meryem cesur bir manevra yaparak gücü kesti ve Viktor’un tekrar ıskalamasını sağlayacak kadar irtifa kaybetti. Birkaç dakika sonra, ufukta iki savaş uçağı göründü; acil durum sinyaline yanıt veren Hava Kuvvetleri jetleri… Viktor hemen geri çekildi. “417 sefer sayılı uçuş,” dedi bir pilot telsizden. “Size eşlik ediyoruz. Güvendesiniz.” Kaptan rahatlayarak nefes verdi. “Herkesi kurtardın.” Bölüm 15–18: Yeni Bir Yol Uçak Londra’ya güvenle indiğinde, yolcular minnetle Meryem’in etrafını sardı. Ama o kendini bir kahraman gibi hissetmiyordu. Gerçekte kim olduğu kendisine hatırlatılmış biri gibi hissediyordu. O gece ilerleyen saatlerde eski komutanını aradı. “Kaçmaktan vazgeçtim,” dedi. Altı ay sonra, Yüzbaşı Meryem Demir yeniden üniformasını giymişti; bu kez sivil uçakları koruyor ve o gün karşılaştığı gibi tehditlere müdahale ediyordu. Önemli bir şey öğrenmişti. Geçmişinizi geride bırakmaya çalışabilirsiniz. Ama insanların size en çok ihtiyaç duyduğu anda, gerçekte kim olduğunuz her zaman su yüzüne çıkacaktır.

Haberin Devamı

Yorumlar

Yorumlar (Yorum Yapılmamış)

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz? Cevabı iptal etmek için tıklayın.

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.