Bir kurt sürüsü yaşlı bir adamı ormanın ortasında çevreledi..

İleri

Foto Galeri Haberin Devamı

: Bir kurt sürüsü yaşlı bir adamı ormanın ortasında çevreledi — adam bir ağaca tırmanarak kurtuldu… ama sonra kimsenin beklemediği bir şey oldu. Adam saatlerdir ormanda dolaşıyordu. Sadece sakin bir yürüyüş yapmak, bildiği patikalardan ilerlemek ve temiz havayı içine çekmek istemişti. Her şey huzurluydu — ta ki arkasından gelen o keskin dal kırılma sesi duyulana kadar. Arkasını döndü… ve olduğu yerde donup kaldı. Ağaçların arasından bir kurt sürüsü ortaya çıktı. Birer birer gölgelerin içinden çıktılar. Sayıları fazlaydı — en az sekiz tane. İlk anda bunun rastlantı olduğunu düşünmek istedi. Ama kurtlar yavaşça, neredeyse sessiz adımlarla yaklaşmaya başladığında gerçeği anladı: Bu bir tesadüf değildi. Onu avlıyorlardı. Hiç düşünmeden en yakın ağaca doğru koştu. Sırt çantasını hızla fırlattı ve tırmanmaya başladı. Parmakları sert kabuğa saplanırken kalbi deli gibi atıyor, nefesi kesiliyordu. Aşağıda kurtlar toplandı. Ağacın etrafını sardılar, hırlıyor, dişlerini gösteriyorlardı. Sarı gözleri loş ışıkta parlıyor, hiç ayrılmadan adama kilitleniyordu. Bir anda kurtlardan biri arka ayaklarının üzerine yükseldi… ve adamın botuna saldırdı. Çenesi sıkıca kavradı. Adam çığlık attı. Hayvan onu aşağı çekmeye çalışıyordu. Diğer kurtlar ağacın etrafında daha da sıklaştı, tehditkâr bir şekilde yaklaşarak sanki onu çoktan ele geçirmiş gibi davranıyorlardı. Adamın gücü tükenmeye başladı. Can havliyle tutunuyordu ama kavrayışı zayıflıyordu. Daha fazla dayanamayacağını hissediyordu. Telefonu aşağıda, çantasının içindeydi… olsa bile burada çekmezdi. Artık biliyordu: kurtulma şansı kalmamıştı. Ama tam o anda, kimsenin tahmin edemeyeceği bir şey oldu. Sürünün içinden bir kurt öne çıktı. Diğerlerinden farklıydı. Daha büyüktü, tüyleri daha koyu ve gözleri daha derin bir bakış taşıyordu. Sessizce ilerledi, diğer kurtların arasından geçerek ağacın tam altına geldi. Hırlamalar bir anda kesildi. Sanki diğerleri onun varlığını kabul etmiş, geri çekilmişti. Yaşlı adam bunu fark etti. Nefes nefese kalmış halde aşağı baktı. Kurt lideri başını kaldırmış, doğrudan ona bakıyordu. Ama bu bakışta saldırganlıktan çok… tuhaf bir dikkat vardı. Adamın ayağını ısıran kurt bile yavaşça gevşedi, dişlerini çekti ve geri indi. Bu beklenmedik değişim adamı şaşkına çevirdi. Bir an için zaman durmuş gibiydi. Rüzgârın uğultusu, dalların hışırtısı, kalbinin atışı… hepsi birbirine karıştı. Kurt lideri birkaç adım geri çekildi. Ardından hafifçe uludu. Bu, saldırı çağrısı değildi. Daha çok bir işaretti. Sürü yavaş yavaş geri çekilmeye başladı. Önce en uzaktakiler, sonra diğerleri… birkaç saniye içinde ağacın etrafındaki çember gevşedi. Yaşlı adam gözlerine inanamadı. Az önce onu avlayan hayvanlar şimdi uzaklaşıyordu. Ama kurt lideri hâlâ oradaydı. Adamla göz göze gelmeye devam ediyordu. Ve o an adamın zihninde bir anı canlandı. Yıllar öncesine ait bir sahne.

: Genç olduğu zamanlar, yine bu ormanda yürüyüş yaparken bir tuzağa yakalanmış küçük bir kurt yavrusu bulmuştu. Bacağı sıkışmış, çaresizce çırpınıyordu. O gün kimse görmeden onu kurtarmış, yarasını temizlemiş ve serbest bırakmıştı. O anıyı hiç unutmamıştı. Ama bunun şimdiyle bir bağlantısı olabileceğini hiç düşünmemişti. Aşağıdaki kurt liderinin gözlerinde o anıya ait bir iz vardı. Sanki… onu hatırlıyordu. Adamın içinden bir ürperti geçti. Yavaşça, dikkatlice ağaçtan inmeye başladı. Ellerinin titremesine rağmen kontrollü hareket ediyordu. Her an her şeyin değişebileceğini biliyordu. Yere ulaştığında kurt lideri hâlâ oradaydı. Aralarında birkaç metre vardı. Ne adam hareket etti ne de kurt. Sadece birbirlerine baktılar. Sonra kurt başını hafifçe eğdi. Bu bir tehdit değildi. Bir kabul gibiydi. Ardından döndü ve ormanın derinliklerine doğru yürümeye başladı. Birkaç saniye içinde ağaçların arasında kayboldu. Yaşlı adam olduğu yerde kaldı. Kalbi hâlâ hızlı atıyordu ama içini garip bir sakinlik kaplamıştı. Az önce ölümün eşiğindeydi. Ama bir zamanlar yaptığı küçük bir iyilik, yıllar sonra onu hayatta tutmuştu. Yavaşça sırt çantasını aldı. Ellerine baktı; hâlâ titriyordu. Ama artık korkudan değil… Anlamaktan. O gün ormandan çıktığında, sadece bir tehlikeyi atlatmış biri değildi. Hayatın ona sessizce öğrettiği bir gerçeği taşıyordu: İyilik, asla kaybolmaz. Bazen yıllarca sessiz kalır, görünmez olur. Ama zamanı geldiğinde… en beklenmedik anda geri döner.

Haberin Devamı

Yorumlar

Yorumlar (Yorum Yapılmamış)

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz? Cevabı iptal etmek için tıklayın.

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.