DOLAR
Alış: 44.66
Satış: 44.84
EURO
Alış: 52.65
Satış: 52.86
GBP
Alış: 60.30
Satış: 60.75
ANKARA
ADANA
ADIYAMAN
AFYON
AĞRI
AKSARAY
AMASYA
ANKARA
ANTALYA
ARDAHAN
ARTVİN
AYDIN
BALIKESİR
BARTIN
BATMAN
BAYBURT
BİLECİK
BİNGÖL
BİTLİS
BOLU
BURDUR
BURSA
ÇANAKKALE
ÇANKIRI
ÇORUM
DENİZLİ
DİYARBAKIR
DÜZCE
EDİRNE
ELAZIĞ
ERZİNCAN
ERZURUM
ESKİŞEHİR
GAZİANTEP
GİRESUN
GÜMÜŞHANE
HAKKARİ
HATAY
IĞDIR
ISPARTA
İSTANBUL
İZMİR
KAHRAMANMARAŞ
KARABÜK
KARAMAN
KARS
KASTAMONU
KAYSERİ
KIRIKKALE
KIRKLARELİ
KIRŞEHİR
KİLİS
KOCAELİ
KONYA
KÜTAHYA
MALATYA
MANİSA
MARDİN
MERSİN
MUĞLA
MUŞ
NEVŞEHİR
NİĞDE
ORDU
OSMANİYE
RİZE
SAKARYA
SAMSUN
SİİRT
SİNOP
SİVAS
ŞANLIURFA
ŞIRNAK
TEKİRDAĞ
TOKAT
TRABZON
TUNCELİ
UŞAK
VAN
YALOVA
YOZGAT
ZONGULDAK
Ana Sayfa
Foto Galeri
25.02.2025
279 Görüntüleme
Cemilenin Çektikleri
- Ben Fatma. 45 yaşındayım, dul bir kadınım. Yoksullukla, yalnızlıkla, mahalle dedikodularıyla savaşarak yaşamaya alıştım. Ama en büyük savaşım, en yakınımdakiyle oldu. Eşim öldüğünde dünyam başıma yıkıldı. Onun yokluğunda ayakta kalmak zorundaydım. Temizlik işlerine gittim, pazarda limon sattım, dikiş dikerek üç kuruş kazandım. Karnımı doyurmaktan fazlasını düşünemezdim. Ama bir kadının yalnız olması, bazılarını cesaretlendiriyor. Komşum Mustafa, mahallede sözü geçen adamlardandı. Kasap dükkânı vardı, parası vardı, çevresi genişti. İlk zamanlar iyi bir komşu gibiydi. Kapımın önünden geçerken selam verir, pazardan dönerken elimde poşet görse “Ver taşıyayım” derdi. Ama zamanla o ilgisi değişti. Bir gün ekmek almaya giderken yolumu kesti. “Fatma, bak bunca yıldır çektiğin çile yeter. Sen de ben de yalnızız. Birlik olsak fena mı olur?” dedi. O an kanım dondu. “Ben kimseye muhtaç değilim,” dedim ve yürüdüm. Ama o durmadı. Kapımın önünde beklemeler, çarşıda yolumu kesmeler başladı. İlk başta sabrettim, yok saydım. Ama bir gece, elektrikler kesildiğinde kapımı çaldı. “Fatma, korkma. Erkek başına yalnız kalmak zor. Gel, seni koruyayım.” İşte o an, yılların suskunluğu içimde patladı. Kapıyı ardına kadar açtım,
- Kapıyı ardına kadar açtım, mahallede herkes duysun diye bağırdım: “Mustafa! Ben yalnızım ama çaresiz değilim! Bana bir daha yaklaşma! Eğer bir adım daha atarsan, seni herkese rezil ederim!” Mahalle sessizliğe büründü. Kadınlar camdan baktı, erkekler kısık sesle konuştular. Mustafa neye uğradığını şaşırdı, dişlerini sıktı ama bir şey diyemedi. Sonunda öfkeyle arkasını dönüp gitti. O günden sonra mahallede dedikodular başladı. “Fatma çok başına buyruk oldu.” “Dul kadın böyle yüksek sesle konuşursa kötü olur.” Ama umurumda değildi. Çünkü ben o gece, sadece Mustafa’yı değil, yıllardır içimde biriken korkuyu da susturmuştum. Ve artık kimse, Fatma’nın üzerine basıp geçemezdi.
Yorumlar
Yorumlar (Yorum Yapılmamış)
Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz?
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.


