Mesajı açtığımda gözlerime inanamadım… Eşimin adını ve numarasını ekranda gördüğüm an kalbim yerinden çıkacak gibi çarptı. Titreyen ellerimle mesajı okudum:

“Sakın söyleme, yoksa her şey biter! Bir yolunu bulup halledeceğim, sabret.”

Dizlerimin bağı çözüldü, nefes alamadım sanki. O an beynimden vurulmuşa döndüm. Demek ki hislerimde yanılmamıştım… Eşim ve eltim arasında bir şeyler vardı! Peki, neydi bu “halletmek” istedikleri şey?

Telefonu hızla yerine koydum, nefesimi dengelemeye çalışarak mutfağa döndüm. Eltim limonu getirmiş, masaya koyuyordu. Benden şüphelenmesin diye yüzümü saklamaya çalıştım ama içim içimi yiyordu. Eşimle göz göze geldiğimde, bir an için ifadesi donuklaştı, sonra hemen toparlandı. O an daha da emin oldum!

Artık ne yapacağımı biliyordum. Ama önce sessizce her şeyi öğrenmeliydim…