Babam Bana Verdiği Sabunla Soğuk Duş Almamı Söyledi

İleri

Foto Galeri Haberin Devamı

: Bazen en sıradan gibi görünen anlar, yıllardır içimizde taşıdığımız sessiz hikâyeleri ortaya çıkarır. O gün banyoda sadece su yoktu, yılların yükü, anılar ve kırgınlık da vardı. Babamın bana sessizce uzattığı o sabun, yalnızca temizlik için değildi; geçmişin izlerini de taşıyordu. Erkek arkadaşım, banyoya girdiğinde durdu. Bir şey fark etti. Sonra sessizce çömeldi ve ağlamaya başladı. Ne gördü? Ben o sabunu neden hâlâ saklıyordum? O an ikimiz de geçmişin bir parçasıyla yüzleştik. Sonra o anlari videoya kaydetmeye başladık.

: Amelia’nın babası ona bir sabun verip soğuk duş almasını söylediğinde, babasının bunun arkasında kötü, gizli bir amacı olduğunu hiç düşünmemişti. Erkek arkadaşı ona o sabunla ilgili korkunç gerçeği söylediğinde dünyası altüst oldu. Ben her zaman babamın küçük kızıydım ama şimdi o sözleri söylediğimde kusacak gibi hissediyorum. Ben onun küçük kızı değilim ve o da her zaman sandığım gibi bir adam değil. Nedenini söyleyeyim. Babama her zaman yakın oldum, GERÇEKTEN yakın. 23 yaşındayım ve bir ay öncesine kadar ailemle yaşıyordum çünkü babam taşınmamı hiç istemedi. Yatak odamın ve banyomun olduğu evin ikinci katını bana vermişti. Evin o iki odası sadece bana aitti. Babam şikayet etmeye başlayana kadar güvenli alanımdı. Babam, kişiliği hindistan cevizine benzeyen insanlardan. Bilirsin, dışarıdan sert, içeriden yumuşak. Uyduğu katı kuralları ve prensipleri var ama aynı zamanda onu gelmiş geçmiş en iyi baba yapan bir empati yeteneği de var. “Karakter rahatsızlıkla inşa edilir,” derdi bana hep. “Önümüzde lükslerle dolu bir hayat istiyorsan, en kötüsüyle şimdi yüzleşmelisin.” Ama aynı zamanda kendimi iyi hissetmediğim günlerde bana çikolata ve dondurma alırdı. Bu arada annem her zaman tipik, sevgi dolu bir anneydi. Her zaman sarılmaya ve öpmeye hazırdır ve en sevdiğim makarnayı yapmasını istediğimde asla hayır demez. Her zaman çok tatlıydı. Ancak son zamanlarda ailemin artık eskisi gibi olmadığını hissettim. Son birkaç aydır birbirlerinden uzaklaşmışlar, sevgi ve ilgileri aniden yok olmuştu. Dürüst olmak gerekirse, bazen evde iki yabancıyla yaşıyormuşum gibi hissediyordum. Sanki her zaman kurduğumuz bağı kaybetmişiz gibi hissediyordum. Sonra babamdan gereksiz şikayetler ve kusur bulmalar başladı. “Sen ve arkadaşların dün gece çok gürültü yaptınız!” “Çok geç saatlere kadar dışarıda kalıyorsun Amy.” “Gereksiz şeylere çok fazla para harcıyorsun!” Sonra özgüvenimi gerçekten yerle bir eden şikayet geldi. “Berbat kokuyorsun, git soğuk duş al ve sana verdiğim sabunu kullan!” Berbat mı kokuyorum? Ne? diye düşündüm. Bu da nereden çıktı? Babamın bana daha önce hiç görmediğim bu sabunu verdiği gündü. Yeşil, kalın bir sabundu ve biraz tuhaf kokuyordu ama babam kullanmamı rica etmiş, kötü vücut kokusundan kurtulmama yardımcı olacağına dair güvence vermişti. Sözleri beni o kadar utandırdı ki erkek arkadaşım Henry ile görüşmeyi bile bıraktım. Babamın yanımda neden bu kadar rahatsız hissettiğini anlamak için sık sık tenimi, kıyafetlerimi, saçımı ve hatta nefesimi kokladığımı fark ettim. Tavsiyesine uyup her duş aldığımda o sabunu kullandım. Ya da, doğru ifade etmek gerekirse, sadece o sabunu kullanıp babamı rahatsız eden o kokudan kurtulmak için günde beş kez duş alıyordum. Cildimi o kadar sert ovdum ki, ihtiyacı olan nemi kaybettim. Cildim kuru, pullu ve pürüzlü görünmeye başlamıştı. O zaman bile babam hâlâ çürük soğan gibi koktuğumu söylerdi. “O sabunu kullandın mı Amy? Kullandığını sanmıyorum,” derdi. “Çok kötü kokuyorsun.” Beni daha da şaşırtan, babam beni her gün böyle küçük düşürdüğünde annemin tek kelime etmemesiydi. Beni savunmak için hiçbir şey söylemedi veya kendime bu kadar sert davranmamı engellemedi. Annemle her zaman yakındık. Çocukluğumdan beri her şeyimi paylaştığım tek kişi oydu. Ona her zaman son aşkımı, yeni erkek arkadaşımı ve hatta okulda öğrendiğim yeni argoyu anlatırdım. Babam beni sürekli sorgularken, sessizce bakışlarımdan kaçınarak durduğuna inanamadım. En çok ihtiyacım olduğunda yanımda olmadığı için annemi asla affetmeyeceğim. Sürekli sabunla duş alıyordum ve kıyafetlerim sık sık duş almaktan dolayı nemli oldukları için üzerime yapışıyordu. Ayrıca babamdan kaçınmaya başladım. İşten eve her döndüğünde odama koşup kapıyı kilitlerdim. Beni görmesini, daha doğrusu koklamasını istemiyordum. Dönüm noktası, erkek arkadaşım Henry’nin yanıma gelmesiyle geldi. Birkaç aydır çıkıyorduk ve o, giderek kasvetlileşen günlerimdeki tek aydınlık noktaydı. Henry her zaman destekleyici bir erkek arkadaş, hepimizin aradığı yeşil bayrak olmuştur. Bana karşı her zaman nazikti ve o gün yanıma geldi çünkü ondan kaçındığımı fark etmişti. “Neredeydin Amy?” diye sordu kollarımdan tutarken. “Ben… Sadece bir şeylerle meşguldüm Henry,” diye sahte bir gülümsemeyle karşılık verdim. “İyiyim.” “Gerçekten mi? İyi görünmüyorsun bebeğim,” dedi. “İyiyim Henry,” dedim elini tutarken. “Bana bir şey söyle… Kötü mü kokuyorum?” Şaka yaptığımı düşünerek güldü. “Hayır bebeğim. Güzel kokuyorsun. Neden?” “Hiçbir şey. Ben sadece…” diye mırıldandım. “Boş ver.” “Hemen dönerim,” dedi banyoya gitmeden önce. Birkaç dakika sonra, elinde kalıp sabunla banyodan çıktığını gördüm. Bundan pek memnun olmadığını görebiliyordum. “Bunu sana kim verdi?! Bununla mı soğuk duş alıyorsun?!?” diye sordu gözlerini kocaman açarak. Bunu nereden biliyordu acaba? diye düşündüm. “Evet, babam. Neden?” diye sordum, surat asmamaya çalışarak. ic. “Sana söylemediler, değil mi? Bebeğim, bu sabun değil! Endüstriyel makinelerin yağ ve kirini temizlemek için kullanılır.” “Bir dakika, ne?” Şok olmuştum. “Bu şey zehirli Amy. Kimyasal yanıklara neden oluyor.” O an ne kadar ihanete uğramış ve kalbim kırılmış hissettiğimi anlatamam. Babam bana bunu nasıl yapabilirdi? Çok sevdiği kızına mı? İşte o zaman her şey anlam kazanmaya başladı. Kuru, kaşıntılı cilt ve sabun kalıbının tuhaf dokusu. Ayrıca annemin bundan haberi olup olmadığını da merak ettim. “Sanırım seni kontrol ettirmek için hastaneye gitmemiz gerekiyor,” dedi Henry. “Sonra da polise gideceğiz. Bu istismar, Amy.” Nedenini bilmiyorum ama onu durdurdum. Doğruyu söylediğini biliyordum ama “istismar” ve “baba” kelimelerini bir araya getiremiyordum. Babamı hiç olumsuz bir gözle görmemiştim ve bu kelimelerin aynı cümlede bu kadar mantıklı bir şekilde yer alması hoşuma gitmemişti. Kısacası, babamın bana zarar vermeye çalışmasını kabullenemiyordum. “Bunu yapamayız,” dedim Henry’ye. “Polise gidemeyiz.” “Ama neden?” diye sordu. “Bunu sonra açıklarım,” dedim. “Lütfen buradan çıkmama yardım et. Ailemle sonra yüzleşirim.” Kabul etti ve birkaç gün sonra küçük bir daireye taşındık. Dar ve neredeyse hiç eşyası yoktu ama yaşadıklarımla kıyaslandığında güvenli bir liman gibiydi. Sonra, ailemle yüzleşme zamanım geldi. Ertesi gün evlerine geri döndüm. Eve vardığımda babam her zamanki yerinde, oturma odasında televizyon izliyordu ve annem mutfaktaydı. Elimde kalıp sabunla içeri girdim ve babamın karşısına dikildim. “Baba, bana bunu yapacağını hiç düşünmezdim,” dedim, sabunu görebileceği kadar yüksekte tutarken. “Bu zehirli. Zehir. Cildimi mahvetti. Bunu neden yaptın?” “Demek sonunda ne olduğunu buldun, ha?” diye sırıttı. “Bir ders alman gerekiyordu.” “Bir ders mi?” diye güldüm. “Beni neredeyse öldürüyordun. Ne için? Kötü koktuğumu düşündüğün için mi?” “Lütfen kes şunu!” Annem sonunda araya girdi. “Amy, yo-” “Biliyordun anne, değil mi?” Sözünü kestim. “Bu saçma planın bir parçasıydın, değil mi?” Yanaklarından yaşların süzüldüğünü gördüm ama tek kelime etmedi. “Bunu bana neden yaptın baba?” diye babamla yüzleştim. “Bilmem gerek!” Cevabına hazır değildim. Dünyamı altüst edeceğini hiç düşünmemiştim. “Nedenini bilmek ister misin?” dedi neredeyse kendi kendine. “Pekala. Geçen sene annenle tatile gittiğimizde biraz fazla içmiştik. Kalabalığın içinde bulduk kendimizi, bir falcı bana annenin sadakatsiz olduğunu söyledi.” “Neyden bahsediyorsun?” diye sordum, kalbim yerinden çıkacak gibi atarken. “Doğru,” diye devam etti. “Ertesi sabah annenle yüzleştiğimde bana gerçeği söyledi. Bana senin benim olmadığını söyledi. Sen, başka bir ülkede bizim için çok çalışırken yaşadığı bir ilişkinin sonucusun.” Anneme baktım, bakışlarıma karşılık veremedi. Sonra babam konuşmaya devam ederken ona baktım. “Annen ailemizi parçalamak istemediği için onu terk etmemem için yalvardı,” diye başını salladı. “Ben de kabul ettim. Ama bir şartla. Ona ve sana da ödetecektim. Çünkü SEN BENİM KIZIM DEĞİLSİN!” O gün kalbim paramparça oldu. Babamın bu kadar kötü bir yanı olduğuna inanamıyordum. Haksız intikam için bu kadar aç olan o kötü kişilik. “Anneme kızgın olduğun için mi bana o zehirli sabunu verdin? Çünkü senin kızın olmadığımı mı düşünüyordun?” diye sordum, gözlerimdeki yaşlar görüşümü bulanıklaştırırken. “Sen benim kızım değilsin,” dedi ve arkasını döndü. “Sen benim kanımdan değilsin.” Sonraki birkaç saniye boyunca sessizce sırtına baktım, neden benim hatam olmayan bir şey için beni cezalandırdığını merak ettim. “Tamam, seninle işim bitti,” dedim gözyaşlarımı silerken. “Avukatımdan haber alacaksın.” Ve böylece bir zamanlar sığınağım olan evden çıktım. Sonraki birkaç gün boyunca, cilt tedavim için defalarca hastaneye gittim ve avukatımla aileme karşı nasıl dava açabileceğim konusunda konuştum. Kısa süre sonra babam uzaklaştırma kararı ve yaklaşan davayla ilgili bir bildirim aldı. Bununla birlikte, kibirli özgüveni yerle bir oldu ve itibarı yerle bir oldu. Tüm çevresi onun davranışlarından iğreniyordu. Bu arada annem benimle iletişime geçmeye çalıştı ama hiçbir aramasına veya mesajına cevap vermedim. Eğer benim için bir duruş sergileyemiyorsa, neden onunla konuşma zahmetine gireyim ki? Bitmiştim. Şimdi, Henry ile yaşarken, hayatımda uzun zamandır eksik olan bir huzur duygusu hissediyorum. Kendi evimde en son ne zaman bu kadar güldüğümü hatırlamıyorum. Henry gibi bir adamla beni lütfettiği için kadere ne kadar teşekkür etsem az. Onsuz ne yapardım bilmiyorum.

Haberin Devamı

Yorumlar

Yorumlar (Yorum Yapılmamış)

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz? Cevabı iptal etmek için tıklayın.

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

Babam Bana Verdiği Sabunla Soğuk Duş Almamı Söyledi

Yorumlar

Yorumlar (Yorum Yapılmamış)

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz? Cevabı iptal etmek için tıklayın.

Benzer Galeriler

İlginizi çekebilir

Erdoğan’ın doktoru