Adam İstanbul’a gelince çocuğuna bakacak ka­dın arar. Bin bir güçlükle birisini bulur. Adı Gülay’dır. Gü­lay bekârdır ve fakir bir ailenin çocuğudur. Aile geçimini zorlukla sağlamaktadır. Gülay işe başlar. Kendisi güzel yemek yapar, ev işlerini becermektedir. Çocuklarla arası iyidir, evin hanımının güvenini kazanır. Fakat Gü­lay kendisi ve çevresi ile çok barışıktır.

Dr. İbrahim, bir gün Gülay’ın parmağında yüzük görür, açıklama bekler.

Gülay, “Ben nişanlandım” der.

“Kiminle?” sorusuna cevabı ibret vericidir ve derslerle doludur:

“Ben haddimi bilirim. Ben bir işadamı ile bir sanat­kâr ile bir memur ile nişanlanmayı hayal etmem. Nişanlandığı kişiyi duyunca sok olur.. Evlenir hamile kalır ama sonrasındaki olacakları kimse tahmin edemezdi.. Gülay..