GELECEĞİMİ KURDUĞUMU SANMIYORDUM; TA Kİ BİR GERÇEK HER ŞEYİ DEĞİŞTİRENE DEK. Geleceğimi planladığımı sanıyordum, ta ki bir gerçek her şeyi altüst edene kadar. Sonrasında yaşananlar, neşeli bir kutlama olması gereken anı kimsenin tahmin edemeyeceği bir şeye dönüştürdü. Adım Nihat. Doktorlar bana duymaya hazır olmadığım bir şey söylediklerinde yirmi yaşındaydım. Genetik bir hastalık taşıyordum; öyle bir hastalık ki, çocuğuma geçerse onun hayatını çok zorlaştırabilirdi. Anlamış gibi başımı salladım ama anlamamıştım. Tek düşünebildiğim, henüz var olmayan birine zarar verme ihtimalimdi. Bu yüzden acele bir karar verdim. Baba olmak her zaman istediğim bir şey olsa da, asla çocuk sahibi olamayacağımı garanti altına alacak o ameliyatı olmayı seçtim. O zamanlar kendimi bunun sorumluluk sahibi bir seçim olduğuna ikna ettim. Sonra bu konuyu rafa kaldırdım; sonuçlarıyla daha sonra yüzleşeceğimi söyledim kendime. Ardından hayatıma Selin girdi. Ona gerçeği anlatmadım. Bunu bir sır olarak sakladım, “doğru zamanı” bekledim. Üç yıl geçti. Nişanlandık. Birlikte bir hayat kurduk; ortak alışkanlıklar, ortak bir ev, ortak planlar… Dışarıdan bakıldığında her şey mükemmel görünüyordu. Sonra bir akşam, yüzünde güller açarak içeri girdi. “Sana bir sürprizim var,” dedi. “On haftalık hamileyim!” Bu sözler bana o kadar sert çarptı ki, sarsılmamak için bir sandalyeye tutunmak zorunda kaldım. Gülümsedim ama içimde her şey yerle bir olmuştu. Çocuk sahibi olamayacağımı bilmiyordu. Bu da tek bir anlama geliyordu: Eğer hamileyse, bebek benden değildi. Yine de oyunun bir parçası oldum. “Bu harika,” dedim. “Kutlamalıyız.” Güle oynaya bana sarıldı. Ben de sanki hiçbir sorun yokmuş gibi ona sarıldım. Ama bir şeyler uymuyordu. On hafta. Çünkü tam on hafta önce… biz darmadağın olmuştuk. İlişkimizin en kötü kavgasını etmiştik. Sesler yükselmiş, ağır sözler söylenmişti. Yüzüğünü çıkarıp atmış ve “sakın beni arama” diyerek çekip gitmişti. Neredeyse iki ay boyunca hiç konuşmadık. Ne bir mesaj, ne bir arama. Sonra aniden geri geldi. Her şeyi düzeltmek istediğini söyledi. Kabul ettim. Şimdi ise mutfağımızda dikilmiş, hamile olduğunu söylüyordu; ancak takvimdeki tarihler asla uyuşmuyordu.