{"id":4974,"date":"2026-03-24T10:32:14","date_gmt":"2026-03-24T10:32:14","guid":{"rendered":"https:\/\/bilgitarif.com\/yeni\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/d-2-8.jpg"},"modified":"2026-03-24T10:32:28","modified_gmt":"2026-03-24T10:32:28","slug":"d-2-31","status":"inherit","type":"attachment","link":"https:\/\/bilgitarif.com\/yeni\/anneannem\/d-2-31\/","title":{"rendered":"Anneannem"},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":[],"class_list":["post-4974","attachment","type-attachment","status-inherit","hentry"],"description":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n"},"caption":{"rendered":"

Asl\u0131nda \u00f6ks\u00fcz olmad\u0131\u011f\u0131m\u0131 \u00f6\u011frendi\u011fimde 32 ya\u015f\u0131ndayd\u0131m. Ama o noktada zaten \u00fc\u00e7 ki\u015fiyi topra\u011fa vermi\u015ftim: annemi, babam\u0131 ve sonra da anneannemi. En az\u0131ndan olaylar\u0131n b\u00f6yle geli\u015fti\u011fini san\u0131yordum. Mektup, cenazeden \u00fc\u00e7 g\u00fcn sonra ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Yine ayn\u0131 mutfak masas\u0131. Ayn\u0131 \u00e7irkin mu\u015famba kaplama. Arkas\u0131nda h\u00e2l\u00e2 h\u0131rkas\u0131n\u0131n as\u0131l\u0131 oldu\u011fu ayn\u0131 bo\u015f sandalye. Ev, sanki onu hat\u0131rlamaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yormu\u015f gibi toz ve hafif bir tar\u00e7\u0131n kokuyordu. \u00c7aydanl\u0131k ocakta, al\u0131\u015fkanl\u0131ktan iki kupa \u00e7\u0131kar\u0131lm\u0131\u015f. Zarf\u0131n \u00fczerinde onun el yaz\u0131s\u0131yla ismim yaz\u0131yordu. Tam bir dakika boyunca ona bakakald\u0131m. “Hay\u0131r,” diye m\u0131r\u0131ldand\u0131m. “Kesinlikle olmaz.” Sonra, can\u0131m istemese de \u00e7ay yapt\u0131m; \u00e7\u00fcnk\u00fc o olsa \u00f6yle yapard\u0131. Birimiz resmen \u00f6lm\u00fc\u015f olsa da al\u0131\u015fkanl\u0131ktan \u00e7aydanl\u0131k ocakta, iki kupa d\u0131\u015far\u0131da. Nihayet zarf\u0131 a\u00e7t\u0131m. \u015eekeri fazla ka\u00e7\u0131rd\u0131\u011f\u0131mda hep, “Di\u015flerini \u00e7\u00fcr\u00fcteceksin b\u00f6ce\u011fim,” derdi. “Sen de b\u00f6yle seviyorsun,” diye hat\u0131rlat\u0131rd\u0131m ona. Burnunu \u00e7ekerek, “Bu benim haks\u0131z oldu\u011fum anlam\u0131na gelmez,” derdi. \u00c7aydanl\u0131k \u0131sl\u0131k \u00e7ald\u0131. \u00c7ay\u0131 doldurdum. Oturdum. Sonunda zarf\u0131 a\u00e7t\u0131m. El yaz\u0131s\u0131 bana cenaze t\u00f6renindeki t\u00fcm konu\u015fmalardan daha a\u011f\u0131r geldi. Ve bir anda, yeniden alt\u0131 ya\u015f\u0131ndayd\u0131m. K\u0131z\u0131m, diye ba\u015fl\u0131yordu. E\u011fer bunu okuyorsan, inat\u00e7\u0131 kalbim sonunda pes etmi\u015f demektir. Seni yine yaln\u0131z b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131m i\u00e7in \u00f6z\u00fcr dilerim. Yine mi? Ka\u015flar\u0131m\u0131 \u00e7att\u0131m ama okumaya devam ettim. Sana o zor meseleyi anlatmadan \u00f6nce bir \u015feyi hat\u0131rlaman\u0131 istiyorum: Sen asla istenmeyen bir \u00e7ocuk olmad\u0131n. Tek bir saniye bile. Ve bir anda, yeniden alt\u0131 ya\u015f\u0131ndayd\u0131m. “Hi\u00e7bir \u015fey hissetmediler.” “\u00d6ks\u00fcz kald\u0131\u011f\u0131m” zaman. Ya\u011fmurlu bir g\u00fcnd\u00fc. Yeti\u015fkinler al\u00e7ak sesle konu\u015fuyordu. Bir sosyal hizmet g\u00f6revlisi bana “k\u00f6t\u00fc bir trafik kazas\u0131” oldu\u011funu s\u00f6ylemi\u015fti. “Aniden oldu,” demi\u015fti. “Hi\u00e7bir \u015fey hissetmediler.” Onun y\u00fcz\u00fcne bakmak yerine hal\u0131daki lekelere dald\u0131\u011f\u0131m\u0131 hat\u0131rl\u0131yorum. Sonra i\u00e7eri anneannem girdi. Evi sanki farkl\u0131 bir gezegen gibiydi. Minyon bir kad\u0131n. Gri topuz. So\u011fuk hava ve kal\u0131p sabun kokan kahverengi bir palto. G\u00f6z g\u00f6ze gelmemiz i\u00e7in diz \u00e7\u00f6kt\u00fc. “Selam b\u00f6ce\u011fim,” dedi. “Benimle eve gelmeye haz\u0131r m\u0131s\u0131n?” “Ev neresi?” diye sordum. “Benim yan\u0131m,” dedi. “\u00d6nemli olan tek \u015fey bu.” Evi sanki farkl\u0131 bir gezegen gibiydi. O ilk gece, ak\u015fam yeme\u011fi i\u00e7in krep yapm\u0131\u015ft\u0131. Soyulan duvar ka\u011f\u0131tlar\u0131. Her yerde \u00fcst \u00fcste y\u0131\u011f\u0131lm\u0131\u015f kitaplar. Hi\u00e7 \u00e7\u0131kmayan tar\u00e7\u0131n, eski ka\u011f\u0131t ve deterjan kokusu. Yer d\u00f6\u015femesi tam \u00fc\u00e7 noktada g\u0131c\u0131rdard\u0131. O ilk gece, ak\u015fam yeme\u011fi i\u00e7in krep yapm\u0131\u015ft\u0131. \u015eekilsiz bir krebi \u00e7evirirken, “Krep acil durumlar i\u00e7indir,” dedi. “Ve bu durum buna girer.” Bo\u011faz\u0131m ac\u0131sa da g\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcm. B\u00f6yle ba\u015flad\u0131k. Anneannemle hayat k\u00fc\u00e7\u00fck ve hareketliydi. Anneannemle hayat k\u00fc\u00e7\u00fck ve hareketliydi. Sabahlar\u0131 \u00e7ama\u015f\u0131rhanede \u00e7al\u0131\u015f\u0131rd\u0131. Geceleri ofis temizli\u011fine giderdi. Hafta sonlar\u0131 ben \u00f6dev yaparken o mutfak masas\u0131nda pantolon pa\u00e7as\u0131 dikerdi. H\u0131rkalar\u0131n\u0131n dirsekleri a\u015f\u0131nmaktan parlam\u0131\u015ft\u0131. Ayakkab\u0131lar\u0131n\u0131n tabanlar\u0131 lastikten \u00e7ok koli band\u0131yla tutuyordu. Markette her fiyat etiketine bakar, bazen i\u00e7 \u00e7ekerek \u00fcr\u00fcnleri rafa geri koyard\u0131. Ama okul gezilerimin \u00fccreti her zaman \u00f6denirdi. “Siz ikiniz anne-k\u0131z gibisiniz.” \u00dczerinde ismim yaz\u0131l\u0131 do\u011fum g\u00fcn\u00fc pastalar\u0131m olurdu. Zarfa konulmu\u015f okul foto\u011fraf\u0131 param, her okul y\u0131l\u0131 ba\u015f\u0131nda defterlerim ve kalemlerim haz\u0131rd\u0131. Cami \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131nda veya mahallede insanlar g\u00fcl\u00fcmseyerek, “Siz ikiniz anne-k\u0131z gibisiniz,” derlerdi. Anneannem sadece, “O benim k\u0131z\u0131m,” derdi. “Hepsi bu.” Rit\u00fcellerimiz vard\u0131. Bazen b\u00f6l\u00fcm\u00fcn ortas\u0131nda uyuklard\u0131. Bol \u015fekerli Pazar \u00e7aylar\u0131. Kaybetmeye ba\u015flad\u0131\u011f\u0131mda kurallar\u0131 “unuttu\u011fu” ka\u011f\u0131t oyunlar\u0131. K\u00fct\u00fcphane gezilerinde kendine bak\u0131yormu\u015f gibi yap\u0131p sonunda yan\u0131mda, \u00e7ocuk reyonunda bitti\u011fi anlar. Geceleri, ben kendim okuyabilecek ya\u015fta olsam bile bana kitap okurdu. Bazen b\u00f6l\u00fcm\u00fcn ortas\u0131nda uyuklard\u0131. Kitab\u0131 al\u0131r, kald\u0131\u011f\u0131 yeri i\u015faretler ve \u00fczerine bir battaniye \u00f6rterdim. “Roller de\u011fi\u015fti,” diye f\u0131s\u0131ldard\u0131m. G\u00f6zleri h\u00e2l\u00e2 kapal\u0131yken, “\u00c7ok bilmi\u015flik yapma,” diye m\u0131r\u0131ldan\u0131rd\u0131. Sonra 15 ya\u015f\u0131na geldim ve bunun yeterli olmad\u0131\u011f\u0131na karar verdim. M\u00fckemmel de\u011fildi ama bizim hayat\u0131m\u0131zd\u0131. Sonra 15 ya\u015f\u0131na geldim ve bunun yeterli olmad\u0131\u011f\u0131na karar verdim. Okulun otopark\u0131 de\u011fi\u015fince her \u015fey de\u011fi\u015fti. Aniden okuldaki stat\u00fc arabalarla \u00f6l\u00e7\u00fclmeye ba\u015fland\u0131. Kim s\u00fcr\u00fcyor, kimi kim b\u0131rak\u0131yor, kim g\u0131c\u0131r g\u0131c\u0131r bir arabadan iniyor ve kimin parmaklar\u0131nda otob\u00fcs biletinin m\u00fcrekkebi kalm\u0131\u015f… “O pek ‘araba alacak’ t\u00fcrden bir insan de\u011fil.” Ben kesinlikle son gruptayd\u0131m. Arkada\u015f\u0131m Leyla, “Neden ona sormuyorsun ki?” dedi. “Ailem benimkini almamda yard\u0131m etti.” “\u00c7\u00fcnk\u00fc anneannem sepete koydu\u011fu her \u00fcz\u00fcm tanesini say\u0131yor,” dedim. “O pek ‘araba alacak’ t\u00fcrden bir insan de\u011fil.” Yine de k\u0131skan\u00e7l\u0131k beni kemiriyordu. Bir gece \u015fans\u0131m\u0131 denedim. “Okuldaki herkes araba s\u00fcr\u00fcyor.” Anneannem mutfak masas\u0131nda oturmu\u015f, faturalar\u0131 destelere ay\u0131r\u0131yordu. Okuma g\u00f6zl\u00fc\u011f\u00fc burnunun ucuna d\u00fc\u015fm\u00fc\u015ft\u00fc. Kenar\u0131 \u00e7atlam\u0131\u015f, \u00e7i\u00e7ekleri solmu\u015f en sevdi\u011fi kupas\u0131 yan\u0131ndayd\u0131. “Anneanne?” “Efendim?” diye cevap verdi. “San\u0131r\u0131m bir arabaya ihtiyac\u0131m var.” “Araba bekleyebilir.” Hafif\u00e7e g\u00fcld\u00fc. “Bir arabaya ihtiyac\u0131n oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorsun demek.” “Evet,” dedim. “Okuldaki herkes s\u00fcr\u00fcyor. Hep birilerinden beni b\u0131rakmalar\u0131n\u0131 istiyorum. Arabam olsa bir i\u015fe girerdim. Yard\u0131m\u0131m dokunurdu.” Bu son k\u0131s\u0131m onu duraksatt\u0131. Kalemi b\u0131rakt\u0131 ve ba\u015f\u0131n\u0131 kald\u0131rd\u0131. “Yard\u0131m edeceksin,” dedi. “Ama bunun ba\u015fka yollar\u0131 da var. Araba bekleyebilir.” “Otob\u00fcs, o direksiyon ba\u015f\u0131ndaki aptallar\u0131n yar\u0131s\u0131ndan daha g\u00fcvenli.” “Ne zamana kadar?” diye sordum. “Okulda otob\u00fcse binen tek son s\u0131n\u0131f \u00f6\u011frencisi ben kalana kadar m\u0131? \u00c7\u00fcnk\u00fc durum \u00f6yle hissettiriyor.” “Tek sen de\u011filsin,” dedi. “Ayr\u0131ca otob\u00fcs, o direksiyon ba\u015f\u0131ndaki aptallar\u0131n yar\u0131s\u0131ndan daha g\u00fcvenli.” “Mesele bu de\u011fil!” diye \u00e7\u0131k\u0131\u015ft\u0131m. “Orada durumun nas\u0131l oldu\u011funu anlam\u0131yorsun.” A\u011fz\u0131 s\u0131k\u0131ca kapand\u0131. “Tahmin etti\u011finden fazlas\u0131n\u0131 biliyorum.” “Bilseydin yard\u0131m ederdin,” dedim. “Hi\u00e7bir \u015feye para harcam\u0131yorsun. Sen sadece… cimrisin.” Kelime a\u011fz\u0131mdan \u00f6fkeli ve \u00e7irkin bir \u015fekilde \u00e7\u0131kt\u0131. “Bu ak\u015faml\u0131k bu kadar yeter.” Y\u00fcz ifadesi de\u011fi\u015fti. Yava\u015f\u00e7a. “Anl\u0131yorum,” dedi. Mideme bir su\u00e7luluk duygusu oturdu. “Ben asl\u0131nda\u2014” Elini kald\u0131rd\u0131. “Senden bir daha asla bir \u015fey istemeyece\u011fim.” “Bu ak\u015faml\u0131k bu kadar yeter,” dedi. “Can yakmak i\u00e7in kelimeleri kullanmad\u0131\u011f\u0131n bir zaman konu\u015furuz.” Sandalye g\u0131c\u0131rdayarak aya\u011fa f\u0131rlad\u0131m. “Merak etme,” dedim. “Senden bir daha asla bir \u015fey istemeyece\u011fim.” Yatak odam\u0131n kap\u0131s\u0131n\u0131 \u00e7arpt\u0131m ve yast\u0131\u011f\u0131ma kapan\u0131p a\u011flad\u0131m; zaman\u0131n yar\u0131s\u0131nda kendimden, di\u011fer yar\u0131s\u0131nda ondan nefret ediyordum. Sabaha kadar kafamda bir \u00f6z\u00fcr metni haz\u0131rlad\u0131m. Hepsini s\u00f6ylemeyi planl\u0131yordum. “Cimri de\u011filsin. \u00d6z\u00fcr dilerim. Sadece k\u0131zg\u0131nd\u0131m.” Hepsini s\u00f6ylemeyi planl\u0131yordum. Asla f\u0131rsat\u0131m olmad\u0131. O sabah korkup vazge\u00e7tim. Ertesi g\u00fcn bir arkada\u015f\u0131mda kald\u0131m. Ondan sonraki g\u00fcn okuldan eve geldi\u011fimde ev \u00e7ok sessizdi. Radyo sesi yok. M\u0131r\u0131ldanma yok. Mutfaktan gelen t\u0131k\u0131rt\u0131lar yok. Yatak odas\u0131n\u0131n kap\u0131s\u0131 yar\u0131 a\u00e7\u0131kt\u0131. “Anneanne?” diye seslendim. Ses yok. Yatak odas\u0131n\u0131n kap\u0131s\u0131 yar\u0131 a\u00e7\u0131kt\u0131. Yata\u011f\u0131n \u00fczerinde, i\u015f k\u0131yafetleri h\u00e2l\u00e2 \u00fcst\u00fcnde, ayakkab\u0131lar\u0131 h\u00e2l\u00e2 ba\u011fl\u0131 \u015fekilde yat\u0131yordu. Dokundu\u011fumda eli so\u011fuktu. “Anneanne?” diye f\u0131s\u0131ldad\u0131m. “Anneanne?” diye f\u0131s\u0131ldad\u0131m. K\u0131m\u0131ldamad\u0131. \u0130nsanlar “kalp krizi” dedi, “aniden oldu” dedi ve “hi\u00e7bir \u015fey hissetmedi” dedi. Ben ise her \u015feyi hissettim. Cenaze bir sis bulutu gibiydi. Sar\u0131lmalar. Ba\u015fsa\u011fl\u0131\u011f\u0131 yemekleri. Tekrar tekrar s\u00f6ylenen “Seninle \u00e7ok gurur duyuyordu” s\u00f6zleri. Zarf\u0131n \u00fczerinde ismim yaz\u0131yordu. Herkes gittikten sonra ev bombo\u015f hissettirdi. H\u0131rkas\u0131 sandalyede boynunu b\u00fckm\u00fc\u015f duruyordu. Terlikleri yata\u011f\u0131n yan\u0131ndayd\u0131. Koridorda h\u00e2l\u00e2 hafif\u00e7e onun kokusu vard\u0131. \u0130\u00e7eri \u00e7amur ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131m i\u00e7in bana ba\u011f\u0131rmas\u0131n\u0131 bekleyerek odadan odaya dola\u015ft\u0131m. Kimse ba\u011f\u0131rmad\u0131. \u00dc\u00e7 g\u00fcn sonra, postac\u0131 taahh\u00fctl\u00fc bir mektupla geldi. Onun el yaz\u0131s\u0131yla. “Ba\u015f\u0131n\u0131z sa\u011f olsun,” diyerek imzalamam i\u00e7in k\u00fc\u00e7\u00fck elektronik cihaz\u0131 uzatt\u0131. Zarf\u0131n \u00fczerinde ismim yaz\u0131yordu. Onun el yaz\u0131s\u0131yla. Kalbim tekledi. \u015eimdi masada oturuyordum, mektup \u00f6n\u00fcmde a\u00e7\u0131k, ellerim titriyordu. Gard\u0131robuma git. En \u00fcst raf. Mavi ayakkab\u0131 kutusunun arkas\u0131. \u0130lk k\u0131s\u0131m tam anneannem gibiydi. Sevgi. \u015eakalar. Bunu okudu\u011funda, diye yazm\u0131\u015ft\u0131, ben gitmi\u015f olaca\u011f\u0131m ve sen muhtemelen ne yapaca\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyor olacaks\u0131n. H\u0131\u00e7k\u0131r\u0131\u011fa benzeyen bir kahkaha att\u0131m. Elbette ne d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc biliyordu. Ama sana hi\u00e7 anlatmad\u0131\u011f\u0131m \u015feyler var, diye yazm\u0131\u015ft\u0131. Seni korudu\u011fumu san\u0131yordum. Art\u0131k bana hak verip vermedi\u011fine karar verecek ya\u015ftas\u0131n. Gard\u0131robuma git. En \u00fcst raf. Mavi ayakkab\u0131 kutusunun arkas\u0131. Arkas\u0131nda \u00fczerinde ismimin yaz\u0131l\u0131 oldu\u011fu kal\u0131n bir dosya vard\u0131. Ger\u00e7ekten ba\u015f\u0131m\u0131 kald\u0131r\u0131p kap\u0131 e\u015fi\u011finde belirmesini ve bana acele etmemi s\u00f6ylemesini bekledim. Elbette gelmedi. Odas\u0131 h\u00e2l\u00e2 pudra ve sabun kokuyordu. Bir sandalye \u00e7ekip \u00fcst\u00fcne \u00e7\u0131kt\u0131m ve eski foto\u011fraflarla dolu y\u0131pranm\u0131\u015f mavi ayakkab\u0131 kutusunu kenara ittim. Arkas\u0131nda \u00fczerinde ismimin yaz\u0131l\u0131 oldu\u011fu kal\u0131n bir dosya vard\u0131. Bir \u00fcniversite fonu. Masaya geri d\u00f6nd\u00fc\u011f\u00fcmde dosyay\u0131 a\u00e7t\u0131m ve nefes almay\u0131 unuttum. Tasarruf hesaplar\u0131. Bir \u00fcniversite fonu. K\u00fc\u00e7\u00fck bir hayat sigortas\u0131 poli\u00e7esi. Yamal\u0131 ayakkab\u0131lar ve suyla \u00e7o\u011falt\u0131lm\u0131\u015f sabunlarla uyu\u015fmayan rakamlar. Sonra i\u00e7imi \u00fcrperten o k\u0131s\u0131m geldi. Bir sayfan\u0131n \u00fczerindeki yap\u0131\u015fkan not: E\u011fitimin ve ilk evin i\u00e7in. Ve e\u011fer ben orada seninle tart\u0131\u015fmak i\u00e7in bulunmuyorsam, belki k\u00fc\u00e7\u00fck, mant\u0131kl\u0131 bir araba i\u00e7in. G\u00f6zlerimi sildim ve mektubu tekrar elime ald\u0131m. Asla zengin de\u011fildik, diye yazm\u0131\u015ft\u0131. Ama sand\u0131\u011f\u0131n kadar fakir de de\u011fildik. Gereksiz \u015feylere s\u00f6yledi\u011fim her “hay\u0131r”, senin gelece\u011fin i\u00e7in biriktirdi\u011fim bir “evet”ti. Sonra i\u00e7imi \u00fcrperten o k\u0131s\u0131m geldi. Sana ailenin bir trafik kazas\u0131nda \u00f6ld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc s\u00f6ylediklerinde alt\u0131 ya\u015f\u0131ndayd\u0131n. Bir \u015fey daha var, diye yazm\u0131\u015ft\u0131. \u0130\u015fte bu, benden nefret etmenden korktu\u011fum k\u0131s\u0131m. Sana ailenin bir trafik kazas\u0131nda \u00f6ld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc s\u00f6ylediklerinde alt\u0131 ya\u015f\u0131ndayd\u0131n. \u00d6lmediler. Donup kald\u0131m. Tekrar okudum. Oda sars\u0131ld\u0131. \u00d6lmediler. Ailen \u00f6lmedi, diye yazm\u0131\u015ft\u0131. Hapse girdiler. Oda sars\u0131ld\u0131. Parmaklar\u0131m ac\u0131yana kadar masan\u0131n kenar\u0131na tutundum. Sosyal hizmet g\u00f6revlisini hayal ettim. Hocay\u0131. Herkesin “o malum olay” deyi\u015fini. Kimse “hapishane” dememi\u015fti. Bunu kabul etmediler…<\/p>\n"},"alt_text":"","media_type":"image","mime_type":"image\/jpeg","media_details":{"width":300,"height":168,"file":"2026\/03\/d-2-8.jpg","filesize":3764,"sizes":{"thumbnail":{"file":"d-2-8-150x150.jpg","width":150,"height":150,"filesize":2719,"mime_type":"image\/jpeg","source_url":"https:\/\/bilgitarif.com\/yeni\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/d-2-8-150x150.jpg"},"full":{"file":"d-2-8.jpg","width":300,"height":168,"mime_type":"image\/jpeg","source_url":"https:\/\/bilgitarif.com\/yeni\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/d-2-8.jpg"}},"image_meta":{"aperture":"0","credit":"","camera":"","caption":"","created_timestamp":"0","copyright":"","focal_length":"0","iso":"0","shutter_speed":"0","title":"","orientation":"0","keywords":[]}},"post":4973,"source_url":"https:\/\/bilgitarif.com\/yeni\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/d-2-8.jpg","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/bilgitarif.com\/yeni\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4974","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/bilgitarif.com\/yeni\/wp-json\/wp\/v2\/media"}],"about":[{"href":"https:\/\/bilgitarif.com\/yeni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/attachment"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bilgitarif.com\/yeni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bilgitarif.com\/yeni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4974"}],"wp:attached-to":[{"embeddable":true,"post_type":"post","id":4973,"href":"https:\/\/bilgitarif.com\/yeni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4973"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}