Bir tabak acı biber

İleri

Foto Galeri Haberin Devamı

: Ben Hanife. Yetmiş iki yaşındayım. Oğlum Hasan’ı tek başıma büyüttüm. Evine, barkına kavuşturdum. Ama o evde bana yer yokmuş meğer… Gelinim Nazife… İlk günlerde güldü, çay verdi. Sonrası… hep karanlık. Bir sabah çoraplarımı sobaya atmış. “Fare kemirmiş,” dedi. Gece kapımı kilitlemiş içeriden. “Unutmuşum,” dedi. Bakkala yollayıp üstüme kapıyı kilitlemiş, ben döndüğümde içeri almadı. “Kapıyı çarpıp gittin,” dedi. Yemek koymadı tabağıma, aç kaldım. Suyuma tuz basmış, “Elin titremiştir,” dedi. Her seferinde tehdit etti: — “Oğluna bir laf edersen, seni delirdi diye aldırırım! Vallahi ederim, billahi ederim!” Sustum. Çünkü analık susmak demek bazen. Ama o sabah… Masaya bir tabak koydu. İçinde koca koca kırmızı biberler. Üstü pul biber dolu. — “Bunları yiyeceksin,” dedi. — “Nazife… yapma,” dedim. — “Yiyeceksin! Yoksa Hasan’a derim ki bana saldırdın. O zaman gör gününü!” Korktum. Elim titredi. Birini ağzıma attım. Dilim yandı, gözüm karardı. Tam ikincisini alırken… Kapıdan bir ses geldi. “Ana” dedi. Gelen oğlumdu hasanımdı, onu görünce dayanamadım hasaaan oğlummm dedim başladım ağlamaya.

: Ben Zeynep. Yetmiş iki yaşımdayım. Oğlum Hasan’ı tek başıma büyüttüm. Ne yediysem yarısını ona verdim. Ev yaptım, ekmek yaptım, çamurda yattım… ama oğlum üşümesin dedim. Hasan büyüdü, çalıştı, şehre gitti. Bir gün kolunda bir kızla geldi. — “Ana, bu Nazife. Ben bunu istiyorum,” dedi. Ben de “Oğlumun seçtiği, başımın üstüne,” dedim. İlk günlerde yüzü gülerdi. Çay verir, hal hatır sorardı. Ama üç beş gün sonra değişti. Bir sabah çorabımı sobaya atmış. “Fare kemirmiş,” dedi. Bir gece kapımı içeriden kilitlemiş. “Yanlışlıkla olmuş,” dedi. Beni bakkala yollayıp kapıyı üstüme kilitledi. Dönünce kapıyı açmadı. “Kapıyı çarpıp gittin,” dedi. Yemek koymadı tabağıma, aç kaldım. Suyuma tuz basmış, “Elin titremiştir,” dedi. Kış günü pencereleri açık bıraktı, “Ev kokuyor,” dedi. Her seferinde kulağıma eğilip tehdit etti: — “Oğluna bir laf edersen, seni delirdi diye aldırırım! Vallahi ederim, billahi ederim! Ağzını aç da göreyim!” Sustum. Yuttum. Çünkü analık bazen içine atmak demekti. Ama o sabah… yüreğimden taştı. Hasan işe gitmişti. Nazife geldi, masaya bir tabak koydu. İçinde koca koca kırmızı biberler. Üstü pul biberle kıpkırmızı. — “Yiyeceksin,” dedi. — “Nazife… yapma,” dedim. — “Yiyeceksin! Yoksa Hasan’a derim ki bana saldırdın. Seni kapı önüne koyar! Bak bakalım inanıyor mu sana!” Baktım ki gözleri şeytan gibi bakıyor. Korktum. Elim titreyerek aldım, birini ağzıma attım. Dilim yandı, gözüm karardı. Ama sustum. Çünkü oğlumun adını ağzına alanın önünde konuşamazsın. Tam ikincisini alacaktım ki… Kapıdan bir ses geldi. Gıcırtı. Sessiz ama öfkeliydi. İkimiz de dönüp baktık. Kapının eşiğinde Hasan. Elinde cüzdan. Gözleri bana bakıyor. Yüzü bembeyaz. Yumrukları sıkılı. Nazife hâlâ tabağı uzatıyordu. Ama Hasan yürüdü. Ağır adımlarla geldi. Nazife’ye baktı: — “Ne yapıyorsun sen?” dedi. Nazife sırıtıp: — “Aşk olsun Hasan, annen canı çekti dedi… ben de—” — “YALAN!” diye kesti Hasan. Sesinde öyle bir şey vardı ki, duvar bile susardı. Nazife’nin yüzü değişti. — “İftira! Anan bana kafayı taktı! Delirdi bu kadın!” Hasan bu kez bana döndü. Diz çöktü. Elimi tuttu. — “Ana… söyle bana. Doğru neyse onu söyle,” dedi. Yutkundum. Ama artık yutacak yerim kalmamıştı. — “Aç bıraktı oğlum. Çorabımı yaktı, suyu tuzladı, kapımı kilitledi. Kış günü yorganımı aldı. Günlerce içimden ağladım. Ama sustum. Çünkü senin düzenin bozulmasın istedim,” dedim. Hasan’ın gözünden yaş düştü. Elimi sıkı sıkı tuttu. Sonra ayağa kalktı. Nazife’ye baktı. — “Çık,” dedi. — “Bu evde bir daha annemin gölgesine bile basmayacaksın.” Nazife ağlamaya başladı, dizine kapandı. Ama Hasan dönmedi bile. O kapıdan çıktığında… Ben ilk defa kendimi evin içinde hissettim. İlk defa yuttuğum acının bir anlamı oldu. Ve biberin acısı o an geçti. Yerine oğlumun sesi geldi: — “Ana… artık ben varım.

Haberin Devamı

Yorumlar

Yorumlar (Yorum Yapılmamış)

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz? Cevabı iptal etmek için tıklayın.

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.